جوایز ادبی در این روزها...
ساعت ٧:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٩/۱٤  

بخشی از سرمقاله هشتمین شماره کافه داستان

... دو. این جایزه داستانی «جلال آل احمد»، خودش شده یک قصه؛ از آن قصه‌هایی که منتقدها را وسوسه می‌کند که بیفتند به جانش تا فرم و محتوایش را بشکافند و از نو چیز جدید ببافند. این همه انتقاد و حرف و حدیث برای یک جایزه، حکایتی‌ست غریب. البته این‌طور هم نیست که همه‌ی انتقادها نابه‌جا باشد؛ به هرحال طبیعیست اشکالاتی هم وجودداشته باشد، که دارد. اما با این انتقادها و موضع‌گیری‌هایی که گاه از سوی برخی، تندوتیز و هیجانی هم می‌شود، دو اتفاق محتمل است: یکی آنکه بر اثر این توجه‌ها، خواسته و ناخواسته اهمیت جایزه جلال بیشتر و بیشتر شده و به تدریج تبدیل می‌شود به چیزی هم‌تراز جشنواره فجر سینمایی‌ها؛ که اگر این‌طور شود، چه شود! و اگر این‌طور نشود هیچ بعید نیست که جایزه یا تعطیل شود یا برگردد به وضعیت سابق که عملاً معادل همان تعطیلی است. بهتر نیست اجازه دهیم که این جایزه کارش را انجام دهد: دست‌کم می‌تواند هر سال چند اثر خواندنی را به کتابخوان‌ها معرفی کند.

سه. جایزه «اکنون» در مرحله پایانی خود متوقف شد و فرصت این را نیافت تا رمان های برگزیده‌اش را معرفی کند. افسوس که یک جایزه‌ی نوپای ادبی که می‌توانست به اندازه‌ و سهم خود، منشا اثرات مثبت در ادبیات داستانی ایران شود، در همان گام نخست متوقف شد. اگر ادبیات این جایزه‌ها را که فرصتی‌ست برای معرفی آثار خوب داستانی، و بهانه‌ایست برای امید و شور نویسندگان، نداشته باشد، رونق و شکوفایی نخواهد داشت. در بیانیه دبیرخانه جایزه، دلیل توقف و تعطیلی آن ذکر نشده است؛ اما دلیل هر چه باشد، امیدواریم قابل‌رفع باشد و اجازه داده شود جایزه‌های داستانی، سایت‌های داستانی و گردهمایی‌های گاه‌گاه داستانی‌ها برقرار باشد تا ادبیات داستانی پویا و بانشاط و پررونق ببالد و به حیات خود ادامه دهد.

 

هشتمین شماره نشریه کافه داستان منتشر شد. می توانید از لینک زیر فایل مجله را به رایگان دانلود کرده و بخوانید

کافه داستان